D.C

Góðan dag kæru lesendur og gleðilega páska þó sé kveðja komi nú kanski soldið seint.

Ég vona að páskarnir hjá ykkur hafi verið skemmtilegir, en ef ekki þá getið þið huggað ykkur við það að mínir pákar voru alveg brilljant. Ég hélt hefðinni áfram sem ég byrjaði í fyrra, en sú hefð gengur út á það að eyða páskunum í erlendri höfuðborg. Í fyrra var það reyndar ekki höfuðborg heldur höfuðborgir þegar ég skellti mér til Köben og Berlín með Magga en að þessu sinni lét ég eina nægja. Þar sem maður er nú staddur í Bandaríkjum Norður Ameríku kom að sjálfsögðu ekki annað til greina en að skella sér til Washington D.C.

Ég lagði af stað í fríðu föruneyti 3 franskra félaga minna á fimmtudagin var og kom aftur til baka í gær, þeas á mánudagin. Flugin gengu stóráfallalaust fyrir sig að þessu sinni sem er ekki gefið mál í USA. Mér seinkaði reyndar um rúman klukkutíma á leiðinni til Washington og þeir týndu töskunni hans Fabien á leiðinni heim en ég kalla það nú ekki mikið miðað við það sem ég hef kynnst hér áður þannig að ég lít á þetta sem minniháttar atvik.

Þegar við komum til Washington fengum við hinsvegar helvíti vondar fréttir frá vini eins frakkans en sá býr í DC. Hann ætlaði að leyfa okkur að gista í íbúðinni sinni yfir helgina, en það vildi ekki betur til en svo að dagin áður en við komum (eða eitthvað álíka, kansi var það dagin þar áður) sprakk vatnslögn hjá honum og íbúðin var því öll á floti. Við þurftum því að byrja á þvi að finna okkur gistingu þegar við komum seint um kvöld en það reddaðist nú allt og við gistum á þessu líka “fína” módeli. Það var nú reyndar helvíti fínt, gerist alla vegana ekki bíómynda-amerískara en það.

Við tókum þetta alveg hardcore turist style og skoðuðum alla staði sem geta talist merkilegir í borginni. Reyndar létum við öll söfn eiga sig þar sem það var röð langt langt út úr dyrum alls staðar, svona fyrir utan að það er nú ekki alveg það skemmtilegasta að fara á söfn. Við kíktum hinsvegar á margar merkilega staði eins og td Hvíta Húsið og svæðið þar sem Forest Gump hleypur í vatninu. Svo skoðuðum við líka næturlífið sem er reyndar ekki upp á marga fiska og svo er ég orðinn sérfræðingur í neðanjarðarlestakerfinu í Washington. Þið sláið bara á þráðin ef ykkur vantar upplýsingar um það.

En þar sem að myndir segja meira en 1000 orð þá ætla ég að láta þetta nánast nægja af orðum og skella þess í stað inn nokkrum myndum úr ferðinni (það er hægt að stækka myndirnar aðeins, reyndar ekki mikið, með því að smalla á þær).

Mótelið góða. Já eða skiltið fyrir utan.

Ég og frakkarnir sem fóru með mér.

Maður hefur séð þetta sjónarhorn nokkrum sinnum í bíó

Þessi er fræg

Hvað þá þessi

Arlington Cemetery er skrítin staður. Það er, eins og nafnið gefur til kinna, kirkjugarður og það í stærri kantinum. Einn frakkinn sem var með mér sagðist hafa séð það einhverstaðar að það væru um 280.000 manns grafin þarna en ég sel það nú ekki dýrara en ég keypti það þó ég gæti alveg trúað því að það passi. Meðal þeirra sem hvíla þarna má td nefna er John F. Kennedy, en ég ákvað að sleppa því að setja inn mynd af gröfinni hans og skella frekar inn mynd af gröfinni hans Thomas M McBroom. Það er ekki bara af því að hann átti sama afmælisdag og ég heldur frekar vegna þess að hann var ekki mjög heppin með það á hvaða tíma hann var lifandi. Hann fæddist á þeim tíma þegar herskylda var í USA og var svo einstaklega heppinn að ná því að fara í Seinni heimsstyrjöldina, Kóreu stríðið og Víetnamstríðið þar sem hann endaði sennilega æfina miðað við hvaða ár hann dó. Ég er sáttur við að það er ekki herskylda á Íslandi, segi nú ekki meir.

Ætla að enda þetta á myndum af mér fyrir framan..

og aftan Hvíta Húsið.

Vil í lokin benda fólki á þetta lag ef því langar að heyra eitthvað kúl.

Bið að heilsa.

Óskar